شناسایی اهداف دارویی جدید برای درمان درماتیت آتوپیک با تحلیل پروتئینهای پلاسما

مطالعهای که بهتازگی در مجله Scientific Reports منتشر شده است، نشان میدهد که پروتئینهای پلاسما میتوانند بهعنوان نشانگرهای زیستی برای درماتیت آتوپیک (AD) عمل کنند و به درمانهای هدفمندتر و شخصیسازیشده برای این بیماری کمک کنند.
روششناسی تحقیق
پژوهشگران از فناوری پروتئومیک پلاسما استفاده کردند تا ارتباط پروتئینهای خاص پلاسما را با شدت بیماری و پاسخ به درمان در بیماران مبتلا به AD بررسی کنند. در این مطالعه، نمونههای پلاسما از بیماران در مراحل مختلف بیماری، از جمله شعلهور شدن و بهبودی، جمعآوری شد. سپس با استفاده از طیفسنجی جرمی، پروتئینهای موجود شناسایی و کمیتسنجی شدند. ارتباط این پروتئینها با شاخصهایی نظیر SCORAD (شاخص شدت درماتیت آتوپیک) و پاسخ به درمانهای پیشین مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت.
یافتهها
تحلیلهای پروتئومیک نشان داد که چندین پروتئین پلاسما در بیماران مبتلا به AD در دوره شعلهور شدن بیماری، نسبت به افراد سالم، به طور قابلتوجهی تغییر یافتهاند. برخی از یافتههای کلیدی عبارتاند از:
• کالگرانولین A: ارتباط قوی با شدت بیماری، بهویژه در بیماران با شعلهور شدن شدید.
• آمیلویید سرمی A: سطوح بالاتر این پروتئین با شاخص SCORAD بالاتر مرتبط بود.
• شیموکاین C-C (لیگاند 5): نشاندهنده پتانسیل برای تبدیلشدن به هدف درمانی در آینده.
• پروتئینهای مرتبط با سد پوستی مانند فیلاگرین: کاهش غلظت این پروتئینها در پلاسما، نقشی کلیدی در پاتوژنز بیماری نشان میدهد.
همچنین مشخص شد که پروفایلهای پروتئینی پلاسما میتوانند پاسخدهندگان به درمان را از سایر بیماران متمایز کنند. بهویژه، پروتئینی مانند پروکسیرودوکسین 6 بهعنوان یک نشانگر پیشبینیکننده اثربخشی درمان، مطرح شد.
نتیجهگیری
اگرچه محدودیتهایی مانند اندازه نمونه کوچک در این مطالعه وجود داشت، نتایج آن اهمیت استفاده از پروتئینهای پلاسما بهعنوان نشانگرهای زیستی و اهداف درمانی جدید را برجسته میکند. نویسندگان تحقیق، Luo و همکاران، پیشنهاد دادهاند که تحقیقات آتی با جمعیتهای بزرگتر و متنوعتر انجام شود تا یافتهها تأیید و کاربردهای بالینی آنها ارزیابی شود.
این مطالعه تأکید میکند که پروتئومیک پلاسما میتواند به فهم بهتر درماتیت آتوپیک و بهبود درمانهای شخصیسازیشده کمک کند.
منابع
لینک خبر
دیدگاهتان را بنویسید